พูดภาษาอังกฤษกันเข้าไป กับ Grammarman

อ๊า งงชิมิ๊หล่ะ ชื่อ entry แปลกๆ

แต่ก็ดีแล้วค่ะที่แปลกจะได้เข้ามาอ่านกันเยอะๆไง 

ก่อนอื่นมาพบกับข่าวดีกันหน่อย

แต่น แตน แต๊น ... Grammarman สอบเสร็จแล้ว เย้! รอดชีวิตมาได้หลังจากที่สอบ final มาราธอนเจ็ดวันติดกัน ไม่เว้นเลยนะแม้ซักวัน พึ่งเคยเห็นตารางสอบแบบนี้เหมือนกันค่ะ โหดจัด วือๆ

หลังจากนี้ไป คงได้มาอั๊พเดทบล็อคบ่อยๆแล้วหล่ะ ดีใจมั๊ยคะทุกคน เย้ๆ 

โอ๊ย ลายตา

วันนี้มาพูดเรื่อง /j/ (เหย่อะ) เยอะๆ กันดีกว่า

ทฤษฎี Linking /j/

พวกเราเคยทราบหรือสังเกตมั๊ยคะว่า ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่

คำที่ลงท้ายด้วยเสียง อี

หรือไม่ก็

คำที่มีสระผสมที่ลงท้ายด้วยเสียง อิ เช่น เสียงไอ(อะอิ) เอ (เอะอิ)

ผู้พูดจะชอบออกเสียง /j/ ตรงคำถัดไปที่ตามมาติดๆ โดยที่คำนั้นไม่ใช่เสียง /j/ เหย่อะ เลยแม่แต่น้อย

กฏข้อแรกมีอยู่ว่า คำที่ตามมานั้นจะต้องเป็นเสียงที่ขึ้นด้วยสระเท่านั้น

เช่น

I agree คำนี้มักออกเสียงว่า ไอเหย่อะกรี

เพราะคำว่า I ที่แปลว่า ฉัน เป็นคำที่มาจากสระผสมที่ลงท้ายด้วยเสียง อิ /I/

ไม่เชื่อ ลองออกเสียง อะอิ อะอิ อะอิ เร็วๆแบบ high speed ลองดูสิคะ มันจะเป็นเสียง "ไอ" ไหม

โอ้... อะอิ อะอิ อะอิ => ไอ ไอ ไอ (ก้ากๆ หลายคนลิ้นเริ่มพันกันแล้ว)

I am ออกเสียงอย่างไรคะ ติ๊กต่อกๆ

ใช่แล้วค่ะ ออกเสียงว่า ไอแยม

I ought to = ไอยอดทู

มาดูแบบยาวๆกันหน่อย

They are, aren't they? มันออกไงหว่า

คำว่า they ออกเสียงว่า เด ใช่มั๊ยคะ แสดงว่ามันเป็นเสียง สละ เอ

เสียงสระเอ ก็มาจาก เอะอิ เอะิอิ เอะอิ แบบ high speed เอะอิ เอะอิ เอ เอ เอ (ลิ้นพันกันไปอีกหลายรอบ)

สรุปแล้ว คำว่า they เป็นเสียงสระผสมที่ลงท้ายด้วยเสียง อิ เพราะฉะนั้น เสียงของคำที่ตามมาจะต้องเป็นเสียง 

เหย่อะ แต่อย่าลืมกฏข้อแรกนะ คำที่ตามมาจะต้องเป็นคำที่ขึ้นต้นด้วยเสียงสระเท่านั้น

เฉลยแล้วนะ

"เดยาร้านเด้?" 

หลายคนบอก มัน ร้านเด้ ตรงไหน

เพราะหลังคำว่า are คือคำว่า are ไง

are ตัวแรก ลงท้ายด้วย re เป็นเสียง r จากนั้น are ตัวต่อมาเสือกมาขึ้นต้นด้วยเสียงสระอีก

เลยต้องปรับตัวเองให้เข้ากับกฏของ Linking /r/

แหะๆ เรื่อง Linking /r/ มันมีเยอะและต้องใช้ความละเอียดในการบรรยายมาก เอาไว้รอ entry หน้านะคะ รับรองไม่ลืมแน่ อย่าลืมเตือนกันหล่ะ

แล้วกฏนี้มีไว้ทำอะไร?

ก็เพื่อให้ชีวิตไม่ลำบากในการออกเสียงไงหล่ะ

เวลาเราออกเสียง อี หรือ เสียง ไอ เอ ตำแหน่งปากของเราจะอยู่ในตำแหน่งที่ง่ายต่อการออกเสียง /j/ ที่ตามมาติดๆมากกว่า

อีเหย่อะ อีเหย่อะ => ง่ายเนอะ

ง่ายกว่าออกเสียงว่า อีอะ อีอะ อีก เพราะปากของเราจะถูกขัดจังหวะเพื่อรอการเปลี่ยนตำแหน่งปาก

(ชักงงและมั่ว)

มาถึงช่วง Linking /w/ บ้ืาง

ก็มีกฏคล้ายๆกัน มีข้อแรกและข้อเดียวเหมือน Linking /j/ เลย แล้วจะมีข้อไปทำไปหนิ

เมื่อมีเสียงที่ลงท้ายด้วยเสียง อู

หรือ มีเสียงสระผสมที่เสียงนั้นลงท้ายด้วยเสียง อุ เช่น เสียง โอว (โอะอุ) 

โอะอุ โอะอุ โอะอุ => โอว โอว โอว

โอ้ เสียง o ออกเสียงว่า โอะอุ แบบ high speed เหรอนี่

ส่วนคำที่ตามหลังเสียงพวกนี้ ถ้าขึ้นต้นด้วยเสียงสระ จะปรับเปลียนกลายเป็นเสียง เหว่อะ /w/ ทันที

เช่น

Go on! (โกว่อน)

Go in! (โก่วิ่น)

ยาวๆมั่งดีกว่า

Are you inside, or are you outside? อาร์ยูวินไซ้ด์ ออรา ยูเว้าไซ้ด์

โอ้ ชีวิต ถ้าออกไม่ได้ แนะนำให้พูดอย่างที่เราเคยพูดดีกว่า่ค่ะ ไม่ต้องฝืนธรรมชาติตัวเองหรอก แหกกฏไปเลย ฝรั่งคงรู้เรื่องอยู่นิดนึงค่ะ แต่ถ้าเราฟังพวกเขาพูด ขอให้ฟังทันและแยกให้ออกก็พอค่ะ

Who is? ฮูวิ้ส

You are. ยูวาร์

กฏนี้มีไว้ทำไมอีก เหมือน Linking /j/ เดี๊ยะเลยพี่น้อง

ลองออกเสียงว่า โอะอุเหว่อะ สลับกับ โอะอุเออะ

และสังเกตตำแหน่งปาก อันไหนเราถนัดก็ใช้อันนั้นแหล่ะค่ะ

อิอิ

ไปและน๊ะ ชะแว๊ป

Reference : Kelly, Gerald.2000. How to teach pronunciation, Longman.